Së shpejti bëhen dy muaj nga fillimi i bllokadave studentore dhe protestave masive në Serbi dhe pothuajse çdo ditë qytetarët u bashkohen studentëve në rrugë në shenjë solidariteti. Mbështetja po vjen nga të gjitha anët – nga prindërit dhe mediat kundër regjimit, përmes edukatorëve dhe komunitetit shkencor, deri te avokatët në Serbi.

Ndërkohë, qeveria po përpiqet t’i përgjigjet në mënyra të ndryshme rebelimit të studentëve, duke dërguar banditë në drejtim të tyre dhe duke bërë thirrje për t’i dhënë fund bllokadave me parullën se të gjitha kërkesat janë plotësuar.

Kështu, një nga vendimet e fundit të autoriteteve është që të premten në Jagodinë të mbahet tubimi i parë i lëvizjes, themelimin e së cilës e kishte paralajmëruar presidenti serb Aleksandar Vuçiq. Shumë thonë se është një kundër tubim, transmeton Ballkani.info.

Siç thuhet në njoftimin e Istinomerit në X në lidhje me këtë tubim progresiv, “kundër tubimet e qeverisë si reagim ndaj rebelimit të studentëve – a tingëllon e njohur?”

⌛️Telegrami podrške, stotine autobusa koji su se slili u Beograd, fraze o većini koja želi mir, poruke da oni koji se bune zapravo su protiv ekonomskog napretka Srbije… Sve ovo se moglo pronaći u medijima 1996. godine – o skupovima podrške Slobodanu Miloševiću, dok su trajali… pic.twitter.com/YKLCLWPiMW

— #dasenelazemo (@istinomer) January 20, 2025

Përkatësisht, në faqet e para të mediave të shkruara gjatë viteve 1990-ta, gjendeshin tituj të ngjashëm me të sotmen, kështu që një tubim në mbështetje të Sllobodan Millosheviqit titullohej “Për paqe, për Serbinë”.

Përveç kësaj, në mesin e titujve të asaj periudhe ishin mesazhet se “askush nuk do të mund të na ndajë”, si dhe se “nuk janë beogradasit” ata që kundërshtojnë regjimin e Millosheviqit.

Siç shkruan Istinomer, në vitet ’90 ishte një tjetër “recetë” propagandistike për trajtimin e protestave të studentëve.

Dhe duke pasur parasysh se kundër tubimi i Vuçiqit në Jagodinë ishte planifikuar për të premten, fakti është se aksioni “Stop Serbisë”, i cili u bën homazhe të vrarëve në Novi Sad, u mbajt gjithashtu në të njëjtën ditë, si dhe një tubim i madh i Partisë Progresive.

E ngjashme tashmë është parë

Ne tashmë e pamë atë në 1996, të paktën diçka të ngjashme. Më pas Millosheviqi i solli përkrahësit e tij në Beograd me autobus dhe më pas pati një konflikt të hapur me studentët dhe përfaqësuesit e opozitës që protestonin çdo ditë për vjedhjen e zgjedhjeve.

Që herët në mëngjes, autobusët dhe trenat që transportonin mbështetësit e Sllobodan Millosheviqit nga pjesa e brendshme mbërritën në kryeqytet. Kryetari i atëhershëm i DS-së, politikani i vrarë, Zoran Gjingjiq, u bëri thirrje mbështetësve të opozitës që të mos bien në provokime dhe të lejojnë përkrahësit e Millosheviqit të mbajnë kundër tubimin e tyre, shkruan Ballkani.info.

Me vlerësimet se njerëzit do të sillen në tubim “sikur në një kamp përqendrimi”, Gjingjiq tha: “Ata nuk janë fajtorë, ata janë si ne, e ardhmja e Serbisë. Pritini si bashkëqytetarë dhe vëllezër”.

Megjithatë, tensionet ishte e pamundur të shmangeshin. Përleshjet sporadike mes protestuesve dhe “kundërprotestuesve” filluan rreth Stacionit Hekurudhor dhe shumë shpejt u përhapën në të gjithë qendrën e qytetit.

Edhe pse disa ditë para tubimit të planifikuar supozohej se mbështetësit e Millosheviqit do të mblidheshin në Ushçe, regjimi vendosi ta zhvillonte tubimin në Terazije, pikërisht pranë demonstruesve që protestonin atje për më shumë se një muaj.

Që nga orët e para të mëngjesit në Terazije kishte nisur të ngrihej skena me mbishkrimin “Serbia nuk do të sundohet nga dora e tjetrit”. Ndonëse rrugët nuk ishin tepër të mbipopulluara, tensioni ndihej në çdo hap. “Ekipet mbështetëse” të para mbërritën në qendër të Beogradit në mëngjes, duke mbajtur postera të Sllobodan Millosheviqit, flamuj serbë dhe pankarta si: “Faleminderit për Dayton”, “Ne jemi Slobins – Sloba është i yni”, “Slobo, ne të duam”, “Slobo”, “Obiliq është me ty dhe Car Llazari i shenjtë.”

Të shtëna në Knez

Rreth mesditës në rrugën Knez Mihailova kishin ndodhur të shtëna me armë zjarri. Gjatë konfliktit mes dy grupeve, siç raportonte “Nasha Borba”, në rrugën “Knez Mihailova” ishte qëlluar me plumb në kokë, Ivica Lazoviq, anëtar i Lëvizjes për Ripërtëritjen Serbe. Një grup prej rreth dyzet socialistësh ecën përgjatë rrugës Knez Mihailova drejt Terazijes, ndërsa kalimtarët i provokonin.

“Një burrë nga kolona e SPS-së ka nxjerrë papritur një pistoletë ‘Tetejac’ dhe e ka qëlluar në kokë”, thanë dëshmitarët okularë. Ivica Lazoviq pas këtij plagosje ka mbetur invalid.

Me kalimin e kohës, përplasjet në Terazije midis banorëve të Beogradit dhe mbështetësve të Millosheviqit u bënë më të shpeshta. Qytetarët hidhnin vezë, kanaçe dhe kos ndaj simpatizantëve socialistë dhe nuk kishte prezencë të policisë, ndaj sigurimi i koalicionit “Zajedno” parandaloi incidente të mëdha.

Në një moment, kur shpërthyen përleshjet masive, Zoran Gjingjiq u bëri thirrje mbështetësve të koalicionit që të tërhiqen në Sheshin e Republikës.

Të dy tubimet ishin planifikuar për në orën 15:00, njëri në Terazije, tjetri në Shesh. Vetëm më vonë policia krijoi një kordon në Terazije dhe i ndau dy grupet.

Për të shmangur takimin me pjesëmarrësit e kundër-mitingut, liderët e koalicionit “Zajedno” i çuan përkrahësit e tyre nga Sheshi i Republikës për të shëtitur nëpër rrugët e Dorçol-it dhe në kalatën e Danubit, sipas vlerësimeve të mediave të asaj kohe në tubimin e koalicionit “Zajedno” morën pjesë mbi 100.000 qytetarë.

“Edhe unë të dua”

Slobodan Millosheviq doli në skenë në shatërvanin Terazije në orët e vona të pasdites. Nga tubimi, i cili u transmetua në televizionin dhe radion shtetërore, ai tha se nuk do të lejojë që të fuqishmit në botë dhe kolona e pestë në vend ta dobësojnë dhe destabilizojnë Serbinë. Thirrjeve të të grumbulluarve: “Slobo, të duam”, ai iu përgjigj shkurt, pa dëshirë, me një fjali që do t’i bëjë të studentët dhe protestuesit të qeshnin me ditë të tëra: “Edhe ju dua”.

Kur kundër tubimi përfundoi dhe mbështetësit e SPS-së u larguan nga zona rreth shatërvanit Terazije, rreth orës 17:00, policia hodhi gaz lotsjellës ndaj demonstruesve në qendër të qytetit, në momentin kur mbështetësit e opozitës nga Sheshi i Republikës u përpoqën të kalonin rrugën përmes rrugës Kolaçeva drejt Terazijes. Zhurma zgjati për pak kohë, por situata në Sheshin e Republikës u qetësua shumë shpejt.

Bilanci i trishtë i kundër tubimit të një të plagosuri rëndë dhe dhjetëra të plagosurve, fatkeqësisht iu shtua më vonë nga një viktimë më shumë. Predrag Starçeviq iu nënshtrua plagëve të marra në një përleshje me mbështetësit e SPS në Urën e Gazelës pas përfundimit të tubimit në Terazije.

Disa ditë më vonë, mijëra qytetarë u mblodhën në Varrezat e Reja për të parë Predrag Starçeviqin e vrarë. “Ju vranë nga ata që nuk duan një Serbi të bukur, atë që keni ëndërruar”, tha në atë kohë Vuk Drashkoviq. /Ballkani.info/