Korpusi i Gardës Revolucionare ka kërcënuar se do të ndërpresë trafikun detar nga ngushtica e Hormuzit në shenjë hakmarrjeje për Shtetet e Bashkuara, duke i dhënë luftës izraelito-iraniane një dimension të ri ekonomik.

Sipas doktrinës zyrtare të Marinës iraniane, detyra kryesore është ruajtja e korridoreve detare në Ngushticën e Hormuzit, të cilën Irani e konsideron zonën e saj ekskluzive ekonomike, transmeton Ballkani.info.

Bazuar në përvojën e luftës në det në luftën Irak-Iran, roli i Marinës iraniane është të përgjigjet në mënyrë asimetrike ndaj inkursioneve nga marina të mëdha.

Nga ana tjetër, Gjiri Persik është një nga fushat e betejës detare më komplekse për anijet e mëdha luftarake, kjo është arsyeja pse Marina iraniane mbështetet kryesisht në anije më të vogla të armatosura me silurët dhe raketat.

Fushëbeteja specifike

Thellësia mesatare e Gjirit Persik është 35 metra, gjë që e vendos atë ndër gjiret më të cekëta. Për më tepër, niveli i lartë i kripësisë ka një ndikim të rëndësishëm negativ në anijet luftarake.

Për shkak të nxehtësisë ekstreme, anijet amerikane dhe iraniane në rajon kanë sisteme të specializuara të ftohjes së ujit me pastrim të dyfishtë të ujit për shkak të kripës së tepërt. Gjithashtu, për shkak të kripësisë së tepërt, sonarët dhe pajisjet e tjera kanë aftësi të kufizuara.

Niveli i lartë i kripës pengon lundrimin e nëndetëseve të mëdha, kjo është arsyeja pse marina iraniane fokusohet në nëndetëse të vogla të klasit Fateh, si dhe në anije patrullimi të shpejta të armatosura me silur dhe raketa lundrimi kundër anijeve.

Kushtet rënduese në Gji janë përshtatur në anijet e flotës së 5-të amerikane, e cila ndodhet në portin e Manama në Bahrein, ku një përplasje e drejtpërdrejtë midis marinës amerikane dhe iraniane do të ishte një konflikt detar i barabartë me përmasat e Davidit dhe Goliatit.

Megjithatë, strategjia detare e Iranit nuk ka qenë kurrë ajo e luftimeve manovruese në ngushticën e cekët dhe kërkuese, por më tepër një bllokadë ekonomike me mjete të tjera.

Hedhja e minave si mjeti i fundit

Gjiri Persik, si zona ku zhvillohet numri më i madh i stërvitjeve detare iraniane, ka si pikën kryesore strategjike Ngushticën e Hormuzit. Në pikën e tij më të gjerë, bëhet fjalë për një korridor detar 96 kilometra të gjerë, i cili është ideal për hedhjen e minave detare, përcjellë Ballkani.info.

Është pikërisht kjo aftësi në të cilën mbështeten iranianët, marinat e të cilëve, si ato të Gardës Revolucionare ashtu edhe ato të rregullta, kanë praktikuar vendosjen e minave detare brenda dhe rreth ngushticës prej vitesh.

Sipas vlerësimeve të CIA-s, marina iraniane po mbështet në 5000 deri në 6000 mina detare të llojeve dhe fuqive të ndryshme. Nga ana tjetër, strategët e marinës iraniane i kushtojnë vëmendje të madhe këtij lloj operacioni, kështu që iranianët mund të shpërthejnë minat detare me nëndetëse, mina të klasit Hejaz, silurues të klasit Ashrura dhe madje edhe helikopterë.

Në këtë drejtim, marina iraniane zhvillon stërvitje vjetore të luftës detare në Gjirin Persik me forcat detare të Kinës dhe Rusisë.

Edhe pse një pjesë e madhe e komunitetit të ekspertëve amerikanë përjashton mundësinë e një bllokimi detar të ngushticës së Hormuzit, marina amerikane megjithatë mbështetet në bashkëpunimin me vendet e rajonit në kuadër të trajnimit dhe planifikimit të përbashkët.

Në këtë kuadër, duhet theksuar se Marina Amerikane është e gatshme për sfidën iraniane në formën e minave, për këtë arsye zhvillohen çdo vit stërvitjet “Persian Gauntlet”, në të cilat Marina Amerikane dhe vendet partnere ushtrojnë operacione detare të pastrimit të minave në Gji dhe Ngushticë. /Ballkani.info/