Nenad Kulaqin, gazetar dhe publicist serb, ka thënë se Mali i Zi “është në kthetrat e ‘botës serbe’”, dhe se kjo nuk do të ndalojë, për shkak se, siç ka theksuar ai, Presidentit të Serbisë, Aleksandër Vuçiq, i duhet “që ta kompensojë politikën e tij të pasuksesshme ndaj Kosovë”.
Këto komente, Kulaqin i ka bërë në një opinion të publikuar në rrjetin ndërkombëtar “Al Jazeera”, ku ka folur për ndikimin që Vuçiq e ka aktualisht në Mal të Zi, përmes partive pro serbo-ruse atje, të cilat janë pjesë e koalicionit qeverisës që drejtohet nga Milojko Spajiq.
“Presidenti i Serbisë në mënyrën e tij kërkoi falje për vlerësimin e keq që Kuvendi i Malit të Zi nuk do ta miratonte Rezolutën për Jasenovacin. Në prag të seancës së Kuvendit të Malit të Zi, vlerësimi i tij, i bazuar dhe i bazuar në fuqinë e determinizmit të hekurt, siç thotë ai shpesh, tha se kjo nuk do të ndodhte. Ai e përsëriti edhe një herë se nuk i telefonoi askujt dhe as nuk kërkoi asgjë”, thotë fillimisht ai.
Megjithatë, sipas publicistit serb, diçka e tillë është e vështirë të besohet, pasi që përmend faktin se Vuçiq ka mbështetje të fortë tek Kryetari i Kuvendit të Malit të Zi, Andrija Mandiq, si dhe tek kryetari i Partisë Popullore Demokratike të Malit të Zi, Milan Knezheviq.
“Të gjithë e mbajmë mend se si në ditët para miratimit të Rezolutës për gjenocidin e Srebrenicës, ishte Vuçiq ai që foli për vërshimin e rezolutave që do të ndodhte nëse ajo për Srebrenicën do të pranohej në Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara”, rikujton ai.
“Dhe kështu, ndodhi që ajo përmbytje hodhi vetëm një, dhe atë në Mal të Zi. Me qëllim që malazezët të mos i zemërojnë shumë fqinjët kroatë, këtë Rezolutë e shtrinë edhe në Dachau dhe në Mathausen, gjë që Vuçiç e vërejti edhe në kërkimin e faljes. Dikush do të thoshte se burri as nuk kërkon falje siç duhet. Ai gjithmonë duhet të shtojë diçka ‘të tijën’”, shtoi.
Kjo Rezolutë, nga pikëpamja e Kulaqin-it, është shembull konkret i funksionimit të projektit “Bota Serbe”.
“Mund të mos jetë e para, sepse së fundmi patëm atë shembullin e dështuar të një panairi me më shumë pjesëmarrës në program se sa vizitorë në Parlamentin Gjithëserb, por është shumë më i rrezikshëm. Nuk ka gjasa që Mandiç dhe Knezheviç të kenë dalë me diçka të tillë vetë. Edhe sikur ta bënin, Vuçiç duhej t’u jepte diçka të tillë. Në fund të fundit, çfarë do të bëjnë ata të dy nëse nuk mund të shtyjnë një rezolutë në parlament”.
Ai potencon se Vuçiq dërgoi një mesazh të fuqishëm, jo vetëm për Malin e Zi, “por për të gjithë publikun evropian se ai ka ndikim dhe pushtet mbi atë që po ndodh në Mal të Zi”.
“Pas dekadash të sundimit të një njeriu në këtë vend, qeveria e re regjistron sëmundje të ndryshme të fëmijërisë dhe demokracia e saj është mjaft e pambrojtur. Me lojërat e tij, Vuçiq mund ta kërcënojë shumë Malin e Zi në rrugën e tij evropiane, dhe miratimi i Rezolutës për gjenocidin në Jasenovac, Dachau dhe Mathausen është vetëm një shembull”.
Madje, gazetari serb ngrit shqetësimin se mund të dyshojmë se Vuçiç zgjodhi momentin ideal “për t’i treguar dhëmbët Malit të Zi”, pasi që konsideron se kreu serb “ende është i ofenduar nga fakti që Mali i Zi mbështeti Rezolutën për gjenocidin në Srebrenicë dhe se, siç e interpreton ai, bëri një lojë të pistë me ndryshimet në tekstin e saj”.
“Miratimi ndodhi menjëherë pas njoftimit të kristalizuar qartë se Mali i Zi do të jetë anëtari i parë i Bashkimit Evropian në vitin 2028. Nëse Vuçiq pyet veten, nuk ka gjasa që kjo të ndodhë. Podgorica ndezi dallgët në lagjen e saj me Rezolutën e saj. Nga kjo përfitoi edhe Vuçiq dhe akuzoi Kroacinë se nuk është gati të përballet me të kaluarën. Siç thotë Vuçiq, rezulton se Serbia është përballur shumë kohë më parë dhe është larg nga kjo”.
Sipas tij, Vuçiç nuk do ta ketë të vëhstirë të motivojë të njëjtët aktorë në Parlamentin e Malit të Zi që të miratojnë disa vendime të tjera, apo të votojnë kundër disa gjërave.
“Dhe sillet sikur ka një vepër mbi Malin e Zi. Ai vazhdimisht ofendohet, lëndohet, diçka e shqetëson. Sikur Mali i Zi duhet të vazhdojë me të dhe politikën e tij”, mendon.
Në lidhje me këtë, Kulaqin sugjeron se duhet të shikojmë ftesën që ka marrë nga Knezheviq dhe Mandiq për të vizituar Malin e Zi dhe Beranën në korrik, pra për të vizituar popullin serb në Mal të Zi.
“Ai e pranoi atë ‘ftesë’ dhe tha se do të ishte ideale ta vizitonte Vasojeviqin më 12 korrik, në ditën e Shën Pjetrit. Tashmë duhet të ketë më shumë përkrahës se pjesëmarrës në atë tubim, jo si në Beograd. Do të jetë interesante të shihet nëse autobusët nga Serbia dhe Mali i Zi, dhe pse jo nga Republika Srpska, do të nxitojnë për në Berane në ditën e Shën Pjetrit. Mbetet të shihet se si do të jenë presidenti, kryeministri dhe Qeveria e Malit të Zi, nëse edhe ata do të ndjekin rrugën e Beranit”.
Frika e madhe, në prizmin e tij, “qëndron në faktin se të gjithë e dimë se si përfunduan në të kaluarën tubimet hegjemoniste, një nga interpretuesit e të cilave ishte Vuçiç.
“Vuçiç për botën është shembull i stabilizimit dhe aty nuk do të ndryshonin asgjë, nëse nuk do të duhej, sepse ai është më shumë se bashkëpunues. Pse tani do të tregtonin dikë që bën gjithçka që u nevojitet. Në këtë ekstazë, bota nuk mund të heqë errësirën nga sytë e saj dhe të shohë me një pamje të plotë dhe të thellë se çfarë po ndodh në të vërtetë”.
Bota serbe, shpjegon publicisti, “është një thirrje për hegjemoninë, për bashkim rreth asaj që është thelbësore dhe e rëndësishme për Vuçiç-in, dhe më e rëndësishmja për qasjen e tij ndaj qëllimit që Sllobodan Millosheviç-i nuk arriti ta arrijë”.
“Mali i Zi u dorëzua, pra parlamenti i tij. A do të përfundojë me kaq, do të shohim. Vështirë, sepse Vuçiç duhet të kompensojë politikën e tij të pasuksesshme ndaj Kosovës”, beson.
Kush e di, pyeta ai, “se për çfarë do të jetë gati në periudhën që na pret”.
“Tani mendoj se është e qartë për të gjithë se kjo ‘botë serbe’ nuk është thjesht një fantazmagori e krijuar në kokën e Aleksandër Vulin, por një realitet që po ndodh me ne. Malit të Zi do t’i duhet të përballet me kthetrat në të cilat ndodhet”.
Përveç kësaj, ai potencon se Podgorica zyrtare duhet të ketë edhe forcë edhe njohuri dhe “në fund të fundit jo pa arsye është pak hapa larg pranimit në Bashkimin Evropian”./AlbaniaPost/







