Naama Levy, një nga pesë ushtarët izraelitë të liruar gjatë armëpushimit të janarit, i tha një turme në Tel Aviv se sulmet ajrore izraelite e frikësuan atë më shumë se çdo gjë tjetër gjatë robërisë së saj në Gaza.

“Ata vijnë papritmas. Së pari dëgjon një bilbil, lutesh që të mos të bjerë mbi ty, pastaj – një gjëmim, një zhurmë aq e fortë sa të të paralizojë, toka dridhet,” tha ajo në komentet e raportuara nga Times of Israel, transmeton Ballkani.info.

Levy kujtoi se si një sulm ajror pothuajse e vrau atë.

“Sa herë isha i bindur se ky ishte fundi im dhe kjo më vinte gjithashtu në rrezikun më të madh: një nga bombardimet shembi një pjesë të shtëpisë ku isha. Muri mbi të cilin isha mbështetur nuk u shemb dhe kjo më shpëtoi,” përshkroi ajo.

Levy tërhoqi vëmendjen për paralelen e zymtë me të cilën përballen ata që janë ende të ndaluar në Gaza. Ajo ishte pa ushqim dhe ujë për ditë të tëra.

“Një ditë nuk kisha asgjë, as ujë. Për fat, filloi të bjerë shi. Gardianët e mi vendosën një tenxhere para shtëpisë ku isha burgosur dhe shiu e mbushi atë. E piva atë ujë shiu, që mjaftonte për një tenxhere me oriz. Kjo më mbajti,” tha ajo.