Ky asht tregimi për festën e Shingjergjit, festë të cilën e festojnë kryesisht romët, ashkalitë dhe egjiptasit. Këtë tregim e tregon personalisht Hysnije Jaha në mënyrën si e festojnë ashkalitë këtë festë.
Shëngjergji është nji festë për ne sikurse Bajrami për muslimanë e Krishtlindja për serbët e katolikët. Nji javë para Shingjergjit e pastrojmë shtëpinë, i lajmë të gjitha tepihat, perdet, tona çka ka me u la.
Blehet kingji tre-katër ditë përpara, mahet mirë e f’mija gëzohen e lozin me të.
Natën e Shingjergjit prehet kingji.
Kur o kon mullini, shkojshim me mar ujë, pak hitha, pak bari, e rujshim ka ni vo të velikdanit, e në sabah ditën e Shingjergjit i stërpikim fmitë me u çu heret kurse gjatë ditës i lajmë fmitë. Ujin e mullinit, barin, hithat dhe votë i qesim krejt në nji kofe, i lajmë f’mitë dhe pastaj i veshim me tesha t’ reja që iu kemi ble dy tre ditë përpara Shengjergjit. Dytën ditë të Shingjergjit hahet silla e Shingjergjit.
Aty mbledhen familja e madhe, djemtë, nipat, mesat e rejat.

Mas dreke shkojmë te familjet tona me bo për hajr Shingjergjin. Aty na presin me omëlcina dhe soka. Tretën ditë të Shingjergjit u veshim edhe na t’ mdhejt, dilshim n’ park ku bojke muzika, k’cejshim, lujshim edhe na në mënyrën tonë deri vonë. Ma së shumti e majnë gabelt (emërtim i ashkalive për romët).
Ata prejnë ka dy-tre kingja dhe e majnë në mënyrë të vet ku shpenzojnë shumë pare për Shingjergj.
Kjo festë mbahet katër ditë.
Kush ishte Shën Gjergji?
Legjenda thotë se Shën Gjergji ka lindur në Kapadokia, Azi, në gjysmën e dytë të shekullit të tretë, rreth viteve 275-385 dhe është martirizuar në Palestinë…
Shën Gjergji ka jetuar në kohën e perandorit romak, Dioklecianit, perandor me prejardhje ilire, por që ishte një nga armiqtë më të tmerrshëm të Krishterimit, i cili e kishte emëruar në një post ushtarak me shumë përgjegjësi, pa e ditur se ai është i krishterë, armik i tij…!
Kur më në fund, perandori romak, Diokleciani, e zbuloi që Shën Gjergji ishte i krishterë, atëherë e burgosi e torturoi dhe në fund ia preu kokën dhe trupin ia coptoi…
Por, edhe pasi i pritet koka dhe trupi i coptohet, Shën Gjergji, sërish, ringjallet dhe tri herë në këmbë çohet…!
Me pak fjalë, sepse ka edhe shumë mite, legjenda dhe përralla të tjera rreth Shën Gjergjit, kjo është e “vërteta”, pra, secili ka të drejtë nga këto të “vërteta” të nxjerrë përfundimet e veta…!
Me gjithë këto mite, përralla, Shën Gjergji nderohet. Nderohet si një nga shenjtët më të mëdhenjë tek të krishterët, e nderojnë deri në adhurim, duke kërkuar nga ai mbrojtje, shpëtim: Kisha Katolike, Kisha Anglikane, Kisha Orthodokse dhe shumë bashkësi ose kisha më të vogla kristiane, Lindore dhe Perëndimore…!







