ernis zejnullahu16:547 Shkurt 2020↗ ShpërndajeFoto: Ballkani.info View this post on Instagram Disa vite me pare Dr. Flori pastaj Francesk Radi , Gjergj Xhuvani , Bujar Lako , Xhevdet Ferri dhe sot Nexhmie Pagarusha . Pa lajmeruar , nuk na lane as kohe te familjarizohemi me humbjen e tyre. Dhe ne boshllekun qe keto dhimbje te lene, ti pyet veten si ka mundesi qe ndjehesh kaq keq per njerez qe nuk ishin as familjaret e tu, qe as nuk flisje ne tel cdo dite ma ta! Atehere kupton qe je keq sepse ikja e tyre nga kjo jete funksionon si nje ampifikator i fuqishem i realitetit qe jetojme cdo dite, kupton madheshtine artistike te ketyre artisteve sepse e perballe me pakesine e “atisteve te sotem” Dhe perballja nuk mban . Dhe nuk eshte aspak nje fakt nostalgjik. Kupton qe kur vdes nje artist/e e ketyre permasave vdes pergjithmone nje tjeter mundesi per ta bere me te bukur dhe me egzistuese egzistencen, sepse kete artiste kane ditur ta tregojne bukur jeten, me gjithe talentin e tyre ne kane rrembyer e na kane bere pjese te artit te tyre. Dhe kur largohen ti kupton qe behet gjithmone me e veshtire te gjesh dike qe te zere vendin e tyre. Dhe ne moment ndjehesh i braktisur, je keq sepse ti ke mbetur vetem . Kupton qe muzika dhe kinematografia qe propozohet sot perballe asaj qe kishim dikur eshte shume e ndryshme sepse vjen nga mania e madhe per ti ndryshuar gjerat. Dhe kjo ndjehet …… oh sa shume ndjehet . Shumica e muzikes qe te rinjte bejne sot duket sikur ze nje pjese te mire te ajrit , i mungon ajo forca qe i rremben njerzit dhe i sposton ne nje bote tjeter! Sot ne mungese te Pagarushes mungon dhe dehja e saj artistike e cila na rremben te gjitheve sa here e degjojme. ( Druj se po vdes, pa dashuri) Fluturo lart baresha e Shqiptareve se ti e ke gjithe dashurine tone dhe ne ishim me fat qe frymuam ne ajrin dhe kohen tende. Dhe sic thone shkrimtaret e medhenj: “Kur vdes nje artist jemi te gjithe me te varfer”! A post shared by ?????? ???? ? (@rozana_radi) on Feb 7, 2020 at 3:20am PST