Spekulimet për vdekjen e Abu Bakr al-Bagdadi kanë qarkulluar që nga viti 2014, me të dyja shtetet si SHBA dhe Rusia që pretendonin se në momente të ndryshme e kishin vrarë atë. Por vendimi i presidentit amerikan Donald Trump para dy dite për të konfirmuar publikisht një sulm ushtarak amerikan, duket se sinjalizon me siguri të lartë se këtë herë kalifi i vetëshpallur i Shtetit Islamik të Irakut (ISIL, ose ISIS) nuk ka qenë në gjendje të shmangë vdekjen, përcjell Ballkani.info.
Ndërsa media dhe analistë të ndryshëm kanë theksuar rëndësinë e këtij zhvillimi, vdekja e al-Bagdadi nuk do të ndikojë në aftësinë e ISIL-it për të vepruar si një grup terrorist i decentralizuar në afatin e afërt. Drejtuesit e mëparshme të ISIL-it u vranë në vitin 2006 dhe 2010 në Irak, dhe megjithatë grupi është rishfaqur vazhdimisht.
Një ditë pas vdekjes së al-Bagdadi, ISIL duket se pritet të kthehet. Ndërsa Trump po feston në mënyrë triumfale një fitore në një kohë kur ai po përballet me telashet e fajësimit brenda vendit të tij, vendimet e tij të politikës së jashtme në Siri ka të ngjarë të lehtësojnë rigrupimin dhe rishfaqjen e ISIL-it.
Abu Bakr al-Bagdadi, emri i tij i të cilit ishte Ibrahim Awwad al-Badri al-Samarrai, lindi në 1971 në qytetin e Samarra, 130 km në veri të Bagdadit. Babai i tij thuhet se kishte predikuar në një xhami lokale. Gjatë viteve të “fushatës së besimit” të Saddam Huseinit pas Luftës së Gjirit të 1991, një periudhë gjatë së cilës shteti irakian promovoi një rol më të madh për Islamin, al-Bagdadi u regjistrua në Universitetin Islamik të Irakut në Bagdad.
Gjatë studimeve, ai u njoh me shkrimet e Vëllazërisë Myslimane, por përfundimisht u gravitua drejt selefizmit (është një lëvizje ultra-konservatore brenda islamit sunit që u shfaq në gjysmën e dytë të shekullit të 19-të). Pas pushtimit amerikan në Irak në 2003.
Gjatë burgosjes në Camp Bucca, një strukturë paraburgimi në shkretëtirën pranë kufirit Irak-Kuvajt, ai drejtoi lutjet dhe dha predikimet e së Premtes. Ai gjithashtu ra në kontakt me Haji Bakrin, një ish oficer i inteligjencës Baathist i cili ishte bashkuar me AQI si dhe pasuesit e tjerë të organizatës.
Kur u la i lirë në fund të vitit 2004, pas më pak se një viti në paraburgim, ai u bë anëtar i AQI dhe filloi të rritet përmes radhëve të tij.
Më 7 qershor 2006, udhëheqësi i AQI, Abu Musab al-Zarqawi, një shtetas jordanez, u vra në një sulm ajror në një fshat të vogël 60 km në veri të Bagdadit. Ai u pasua nga eksperti egjiptian i eksplozivëve Abu Ejub al-Masri, i cili e konsideroi të domosdoshme të kishte një udhëheqës irakian kryengritjen në Irak. Ai promovoi anëtarin e al-Kaedës të lindur në Irak, Abu Omar al-Bagdadi, si udhëheqësi i Shtetit Islamik të sapo shpallur të Irakut (ISI), i cili ishte krijuar si duket të ishte një ombrellë e grupeve kryengritëse Irakiane.
Abu Bakr fitoi besimin e Abu Omar al-Bagdadi dhe u ngjit në radhët për të arritur në Këshillin e nëntë burrave Mujahidin Shura, organi më i lartë ekzekutiv i vendimmarrjes i këtij grupi. Të dy al-Masri dhe Abu Omar u vranë në prill të vitit 2010 gjatë një sulmi të përbashkët midis forcave amerikane dhe Irakiane pranë Tikrit. Haji Bakr, i cili ishte liruar nga kampi Bucca dhe ishte bërë kreu i këshillit ushtarak të ISI-së, e mbështeti Ebu Bekrin të bëhej udhëheqësi i tij i ardhshëm për letrat kredenciale të tij fetare, dhe këshilli Shura u pajtua, përcjell ballkani.info.
Ishte një tranzicion i qetë i udhëheqjes dhe al-Bagdadi arriti të rindërtojë ISI, i cili kishte qenë në prag të humbjes me vetëm një pjesë të vogël të ndjekësve të mbetur brenda radhëve të tij. Në vitin 2019, pasardhësi i tij mund të bënte të njëjtën gjë, megjithë gjendjen e dobësuar që ISIL aktualisht e gjen veten.
E ardhmja e ISIL-it
Arritja më e madhe e Al-Bagdadi gjatë kohës së tij si udhëheqës ISI / ISIL ishte shënimi i një fitore madhore fetare që aktorët e tjerë të kryengritësve rajonalë nuk kishin arritur ta arrijnë: shpalljen e një kalifati mbi një territor nën kontroll të plotë fizik.
As Partia Çlirimtare (Hizb ut-Tahrir ), një lëvizje panislamiste e themeluar në Jeruzalem në vitin 1953, dhe as al-Kaeda e Osama bin Ladin nuk ishin në gjendje të arrinin qëllimin e tyre të deklaruar për krijimin e një halifati para tij. Al-Bagdadi ishte në gjendje të ndërtonte një forcë aq të fuqishme sa të merrte nën kontroll një pjesë të madhe të territorit dhe ta shpallte veten halifin e saj, duke kapur kështu imagjinatën e mijëra muslimanëve që udhëtuan për në Siri dhe Irak për të jetuar nën atë që mendonin se ishte rregull i vërtetë islam.
Ironikisht, ndërsa Trump i ka privuar këta ndjekës nga kalifi i tyre, ai gjithashtu u ka prezantuar atyre një mundësi për një rikthim.
Vendimi i tij për tërheqjen e forcave ushtarake nga Siria, duke i dhënë një bekim de-fakto inkurajimit turk në territoret e mbajtura nga kurdët sirianë, ka devijuar burimet e sigurisë nga burgjet që mbajnë anëtarët dhe familjet e ISIL-it, me raportet se thyerjet tashmë kanë ndodhur.
Rritja e Al-Kaedës dhe ISIL në Siri dhe Irak u parapri nga lirimi i ish kryengritësve nga burgjet. Në verën e vitit 2011, regjimi në Damask lëshoi luftëtarë të ndryshëm islamikë që kishte kapur vitet e kaluara, shumë prej të cilëve kishin luftuar në kryengritjen e Irakut në vitet 2000. Kjo hodhi punën themelore për shfaqjen e një numri grupesh të armatosura islamike, përfshirë këtu edhe bashkëpunëtorin e al-Kaedës, al-Nusra Front.
Pastaj, dy vjet më vonë, luftëtarët e ISIL-it filluan një sulm në dy burgjet irakiene pranë Bagdadit, duke liruar afër 500 shokë të kapur. Të arrestuarit e liruar rritën grupin e komandantëve dhe ushtarëve që ishin thelbësore për sulmet e grupit në Mosul pothuajse saktësisht një vit më vonë.
Ndërsa Trump mund të mburret me një fitore kundër ISIL-it, vështirë se është një vendimtare. Al-Bagdadi u dha pasuesve të ISIL-it një përvojë të prekshme të një shteti islamik të vendosur në shekullin XXI – diçka që më parë ishte diskutuar vetëm në teori.
Si rezultat, anëtarët e mbetur të organizatës terroriste dhe pasuesit e saj të ardhshëm kanë një vizion të qartë se për çfarë po luftojnë – ringjallja e kalifatit të al-Bagdadi, i cili duke pasur parasysh paqëndrueshmërinë në rajon, do të mbetet në mundësitë e tyre. /Ballkani.info/







